• Berkum 8, help een handje

    In plaats van Berkum kon ik nu naar Zwolle-Zuid fietsen. Via een stukje van het rondje van Zwolle belande ik op sportpark ‘Jo van Marle’. Ik zag dat de mannen van zowel Zwolsche Boys als de sportvrienden zich reeds aan het opwarmen waren. Ik was nieuwsgierig naar de groen-witten. Volgens de ranglijst een sterke aanval die makkelijk en veel scoort, maar ook waarschijnlijk een minder sterke defensie want het aantal tegendoelpunten is ook aanzienlijk. “We moeten er dan ook voor zorgen dat we het achterin dicht houden.” Dat lijkt me dan ook een logische conclusie van Rob die vandaag de eer had om het doel te verdedigen.

    Ik heb vandaag een zeer interessante wedstrijd gezien. Een eerste helft waarin de sportvrienden absoluut geen potten konden breken. Alles, maar dan ook echt alles, mislukte. Het is niet voor niets dat de groen-witten een duidelijke voorsprong van 3-1 konden nemen. “Een zeer terechte voorsprong. En dan te bedenken dat wij ze daarbij ook nog volledig in assisteren. In alle doelpunten hebben wij wel een aandeel gehad. Vooral de 2-0 waarbij Mark een veel te korte terugspeelbal geeft richting Rob. Of de 3-1 waarbij Rob volledig mistast en de bal nog tussen zijn hand en de deklat het doel in verdwijnt.” Eurkie, die als toeschouwer aanwezig was, is helder in zijn verslag. Maar hij heeft gelijk.

    De sportvrienden gaan met een aangepaste opstelling en een opdracht de tweede 45 minuten aan. Maar er zijn nog geen twee minuten voorbij of de Boys van Zwolle hebben al weer gescoord. En weer helpen de sportvrienden een handje. Dat de sportvrienden ook de bal in de andere goal kunnen krijgen laten de eerst volgende 10 minuten wel zien. Met zelfs twee doelpunten wordt er aansluiting gevonden. Dit is zelfs voor de aanwezige toeschouwer die iets later weer aan het veld staat niet te geloven. “Hoe kan ik in dat korte tijdsbestek al drie doelpunten hebben gemist?” is dan ook zijn terechte vraag.

    De sportvrienden krijgen weer het geloof en zien progressie. “We waren meer een team, we wilden voor elkaar vechten en gingen voor elke bal. Ik had zelfs een grote kans op de gelijkmaker, echter ik verpruts die gewoon. Dat is gewoon kl…..” . Aan de zijlijn had ik die al gerekend en stond zelfs al met mijn handen in de lucht. Het is maar goed dat even later de handen alsnog de lucht in konden. De 4-4 was bereikt. Men een paar minuten nog op de klok was het de bedoeling om dit gelijkspel over de streep te trekken. Echter dan moet iedereen hier wel in mee helpen en niet denken dat ze er al zijn.
    Echter Zwolsche Boys had een ander idee. Zij wilden echt de drie punten bij Jo houden en gaven voor de allerlaatste keer nog een beetje gas. De druk op de defensie werd alsmaar groter. Dit maakte ook dat slordigheden en foutjes ontstonden. “Wij gaven de bal te snel weg. Ook de tweede bal was voor de tegenstander. Dit maakte dat we bijna niet meer over de middenlijn zijn gekomen. Tsja, en dan krijg je in een van de laatste minuten nog een corner tegen. Alle hens aan dek, maar toch via een helpende hand van ons wordt de bal tegen het netje aan gekopt / getrapt. Ik kon het niet zien, ik wilde het ook niet zien. Teleurstellend!” En vrij snel daarna was het dan ook afgelopen.

    Een doelpuntrijke wedstrijd waarbij ik, gezien de eerste helft, een terechte uitslag op het scorebord heb gezien. Echter, als je alleen naar de tweede helft kijkt was een gelijkspel meer op zijn plek geweest. Ja, en dat is nu precies voetbal.

    “Roderick”