• Berkum 8, kater

    Ik ben blij dat ik elektrisch rij. Hoewel de weersvoorspellingen duiden op een zomerse dag, is de werkelijkheid wel iets weerbarstiger. Het was gewoon kil en er stond toch een straf windje. Daarnaast had ik last van een wielertocht die er voor zorgde dat ik regelmatig voor het peloton moest wachten. Een rit met obstakels.

    Ook Edje en Korf hadden last van obstakels, echter dan in lichamelijke zin. “We hebben gisteren het goed doorgetrokken en daar hebben we nu de naweeën van. Daarom zitten we nu ook op de bank en zullen we het zien of we nog aan het ballen toekomen. Mocht dat niet geval zijn dan is dat geen probleem. We zitten hier prima.”

    Genemuiden 9 is de tegenstander. “De mannen, beter gezegd de jonge lui, in het groen wit hebben het ons thuis lastig gemaakt.” Eurkie, ook weer van de partij, weet het als de dag van gisteren. “Moeilijke eerste helft waarbij we met een 1-0 voorsprong gingen rusten. Vandaag zullen we uit een ander vaatje moeten tappen. Meteen er bovenop zitten, ze geen kans gunnen.” Eurkie zet zijn woorden om in daden. Hij is actief en gedreven.

    Terwijl de sportvrienden aan het spelen zijn, wordt op het veld er naast niet gespeeld. In het duel van Genemuiden 10 (ook een tegenstander van de sportvrienden) tegen ’s-Heerenbroek ligt de scheids gevloerd op de grond. “Ik zag dat een speler van Genemuiden de bal keihard tegen het hoofd van de scheids knalde. Deze ging dan ook pardoes naar de grond.” Gelukkig kon de man in kwestie na een paar minuten weer de fluit hanteren.

    Ondertussen waren de sportvrienden reeds op een terechte 0-2 voorsprong gekomen. “Hoewel we goed voetbalden, moesten we wel waken voor de uitbraken van deze jongens. Maar we speelden geconcentreerd.” Rob, die weer eens onder de lat stond, kon er niet aan ontkomen dat hij deze wedstrijd twee keer gepasseerd zou worden. “Die tweede had ik eigenlijk moeten hebben, echter ik deed net een pasje op zij toen de Genemuider schoot. Daar baal ik van.”

    Dat uiteindelijk de teller op 2-6 eindigde kwam mede door Edje die in de tweede helft het op de heupen had. “Ik had er zin in, mocht zelfs voorin gaan lopen ballen. Dat ik uiteindelijk de bal twee keer tegen het netje heb kunnen krijgen, is natuurlijk helemaal mooi. Had zelfs bijna een hattrick kunnen maken, had ik net iets eerder moeten schieten. Ik moet vaker zulke avonden, of beter gezegd, nachten maken.”

    Korf heeft ondertussen de bank allang verlaten en is zich gaan douchen. “Ik zag dat het niet nodig was om nog het veld in te komen. De jongens hadden het onder controle en ik ben met Tokko meegelopen. Hij heeft waarschijnlijk een hamstringblessure en ik heb hem ondersteund naar de kleedkamer.”

    Van een ‘walk-over’ kun je niet spreken want de jongens gaven zeker wel enige weerstand. Maar echt problemen hebben de sportvrienden niet gehad. Binnenkort komen de sportvrienden hier weer om het dan tegen Genemuiden 10 op te nemen.

    “De competitie is, wordt weer spannend nu Kampen gelijk heeft gespeeld tegen WVF. Dat is voor ons zeer gunstig. Niet dat we het helemaal in eigen hand hebben, maar we kunnen we invloed uitoefenen want Kampen moet nog naar ons komen.” Henkie, die samen met Ronald, ook weer eens langs de lijn stond, heeft een glinstering in zijn ogen. “En ook in de beker hebben we kans. Weer Excelsior, maar nu het elfde. Op de 20e rond dit tijdstip weten we of we verder gaan. Het begint al licht te kriebelen.”   

    Ik stap met een tevreden gevoel op mijn fietsje en met de wind in mijn rug trap ik richting Zwolle. Onderweg bel met mijn vrouwtje: “we hebben de drie punten in de tas en zet maar vast een biertje koud, ik ben met 30 minuten thuis.”

     

    “Roderick”