• Berkum 8, ongeluk

    Je hebt soms van die dagen dat het niet gaat zoals je het zou willen. Dagen dat je liever in je bed blijft liggen en je nog een keer wilt omdraaien als de wekker gaat. Nou, zo’n dag was het vandaag ook. De sterren waren negatief gestemd.

    ‘s-Heerenbroek was de tegenstander. De vaste lezer zal wel denken: dat is toch al geweest? Klopt. Dat was de wedstrijd thuis die met 8-2 werd gewonnen door de sportvrienden. Maar nu moesten de sportvrienden naar ’s-Heerenbroek. Een dorp onder de rook van Kampen en bijna de achtertuin van Zwolle. De contouren van Stadshagen zijn vanaf het sportveld reeds zichtbaar. Hoe lang zal het nog duren eer ’s-Heerenbroek een wijk van Zwolle zal zijn?

    De taakverdeling was door leiderd Marco goed voorbereid: “ik geef een aantal sportvrienden een taak mee. Daarbij moet je denken aan het zorgdragen voor de ballen en bidons, waardevolle spullen, het wassen en bij uitwedstrijden ook het rijden. Nu moest Matthijs zorgdragen voor het rijden, echter hij heeft nog geen rijbewijs, laat staan een auto. De stelregel is daarnaast dat als je niet in staat bent om je taak uit te voeren, dan moet je zelf voor vervanging regelen. Matthijs was hier echter niet zo duidelijk in geweest. Maar goed dat Dean in de bres kon springen.” Uiteindelijk zijn de sportvrienden met een man of 14 richting sportpark Broekerland gereden.
    Aangekomen op het sportpark moesten de sportvrienden zich omkleden in verenigingsgebouw "De Kandelaar". Echter de kleedkamer was nog bezet met iemand van IJVV en een ambulanceteam. “Schijnbaar heeft hij een bal in zijn gezicht gekregen en is hij een minuut of tien kwijt van de film.” Dit akkefietje zorgde er wel voor dat de voorbereiding op deze wedstrijd minimaal was. En ook nu zorgde Matthijs weer voor een glimlach op de gezichten van de sportvrienden. “Tsja, heren, ik ben mijn voetbalschoenen vergeten. Dat is me nog nooit overkomen. Ik begrijp het ook niet…” Dat sommige sportvrienden meerdere paren schoenen bij zich hebben, is op dat moment een uitkomst. Ook voor Matthijs.
    Buiten werd de opstelling gedaan en de 1e naam was direct een verrassing: Mark keept vandaag (wie en waar is Bas?). Bij sommige sportvrienden riep dit enige vraagtekens op maar de TD bepaalt uiteindelijk.

    Na korte warming-up kon men gelijk aan de bak. Het veld was zeker niet optimaal. “We kregen zeker vijf opgelegde kansen, echter het vizier stond vandaag niet op scherp. Gewoon flauw van te worden. De tegenstander was vooral bezig met het tegenhouden en kon er, door fouten van ons zelf, een paar keer uitkomen waarbij de lat redding bracht. De gevaarlijkste kans was eigenlijk mijn kopbal richting mark die hij maar ternauwernood kon keren.” Q is nog ziek van de wedstrijd als ik hem spreek. “We laten het gewoon liggen en krijgen zodoende de deksel op onze neus.” Q kijkt meteen door naar de tweede helft. “Wij stijgen niet boven ons uit, maar passen ons juist aan de tegenstander aan. We creëren te weinig en weten elkaar ook niet goed te vinden. De mannen in de groen shirtjes krijgen hoop en scoren drie keer. De eerste mag je op mijn conto rekenen. Mark redt in 1e instantie, echter ik verdedig onvoldoende uit en geef een nieuwe kans en die wordt onberispelijk tegen het netje geschoten. Ben ik gewoon ziek van.” De tweede is een wereldgoal. De veteraan in kwestie geeft dan ook aan om direct te stoppen. De sportvrienden kunnen er weinig tot niets tegen over stellen. Dat er uiteindelijk nog 3-2 op het scorebord komt, veranderd niets aan de gemoedstoestand van de sportvrienden.
     
    Teleurgesteld moeten ze het gehele dorp door om in de kleedkamer weer terecht te komen: “we waren meer met en tegen ons zelf bezig dan met de tegenstander. Hier verliezen we het kampioenschap en dat betekent dat we ons nu volledig kunnen focussen op de beker.” Maar ook dat maakt Q niet blij.

    “Roderick”