• Berkum 8: zwijgen en zwoegen

    Sportteams herbergen verschillende spelers. Van extroverte doeners tot introverte denkers. Deze mix van rollen maakt dat een team functioneert of niet. Je moet de juiste mix hebben anders werkt het niet. De extroverten staan al vanuit hun zelf in de spotlight en daar hoef je ook geen extra aandacht aan te besteden. Vandaag wil ik een zonnetje laten schijnen voor die introverte denker.

    Op een van de bijvelden van sportpark ‘de Vegtlust’ moesten de sportvrienden al weer een wedstrijd spelen tegen SV Nieuwleusen. Na het 7e en het 8e was nu het zesde team van deze vereniging de tegenstander. Na vorige week team 8 al aan de zegekar te hebben gebonden, was de opdracht van vandaag hetzelfde: winnen en het maakt niet uit hoe.

    En binnen 5 minuten was de strijd gestreden, een comfortabele voorsprong van 3-0. Nog 85 minuten en waar zou dit allemaal naar toe leiden. Gezien het feit dat de strijd reeds gestreden was, heb ik me eens op de zwijgers en zwoegers gefocust. Sommige sprotvrienden hebben een gouden voet meegekregen van onze lieve heer. Anderen moeten dat gouden voetje compenseren met werklust. En dan ook nog eens gestuurde werklust. Een van deze werklustigen is Sander. Geef hem een opdracht en hij gaat daarvoor. Constante inzet en nooit verzaken. Je weet wat je kunt verwachten, niet meer maar zeker ook niet minder.

    Wat heb ik vandaag genoten van zijn passie en inzet. Daar kunnen sommige sportvrienden nog wat van leren. Op een nieuwe plek nog wel te verstaan. Sander heeft jaren als rechtsback gespeeld en was daar een ware plaag voor zijn tegenstander. Hij zuigt zich soms letterlijk vast aan zijn tegenstander. De meeste tegenstanders zijn technisch beter, maar kunnen zich ergeren als ze Sander meerdere keren tegenkomen op weg naar het doel. Met handen en voeten probeert hij de weg af te sluiten. Over het algemeen verzaakt hij niet: opdracht is opdracht. En niet klagen…

    Nu wordt Sander door de technische staf stelselmatig in de voorhoede geparkeerd. Samen met Rob een ultieme aanvalsduo. Zet daar de snelheid van Jasper bij en je hebt de sleutel tot succes. En vandaag gebeurde het ultieme, een kippenvelmoment.

    Na een voorsprong van 4-0 gaf de tegenstander nog 1x gas en maakte verrassend de Anschlusstreffer. Echter hier kon men niet lang van genieten. In de eerste tegenaanval kreeg Yannick de bal in de zestien en met een subliem hakje maakte hij de weg vrij voor Sander. Sander bedacht zich geen moment en haalde uit: alle sportvrienden in extase. Blijheid voor hetgeen Sander teweeg had gebracht. Uniek. Echter Sander vierde het op zijn eigen manier. Een zuinige en magere lach, maar geen handen in de lucht, laat staan een sprong. Geen woorden verder aan vuil maken. Het eind is nog niet in zicht. 

    Uiteindelijk een 6-2 winst. Met een dampend shirt naar de douches. Een klein binnenpretje en met de wedstrijdbal naar huis. Wat gaat de volgende week brengen?

    “Roderick”